Διαφορές μεταξύ ΔΕΠ-Υ & Διαταραχής Αισθητηριακής Επεξεργασίας

Γιαννούτσου Θεοδώρα Εργοθεραπεύτρια SI.T

"Είναι συνεχώς νευρικό και κινητικό".... "Εισβάλλει στον προσωπικό χώρο των άλλων"...... "Ξεσπά σε δημόσιους χώρους"..... 

Όλα τα παραπάνω μπορεί να είναι σημάδια τόσο της ΔΕΠ-Υ όσο και της Διαταραχής Αισθητηριακής Επεξεργασίας.

Παρόλο που είναι δύο διαφορετικές διαταραχές, έχουν τόσες κοινές ενδείξεις που είτε μπερδεύουν είτε συνυπάρχουν. Στον παρακάτω πίνακα, περιγράφεται με απλά λόγια αφενός τι είναι ΔΕΠ-Υ/Διαταραχή Αισθητηριακής Επεξεργασίας και αφετέρου ο διαχωρισμός των δυο διαταραχών αλλά και τροποποιήσεις τόσο για το σχολείο όσο και για το σπίτι. 

10 Ενδείξεις Διαταραχής Αισθητηριακής Επεξεργασίας σε παιδιά Σχολικής Ηλικίας

Επιμέλεια: Γιαννούτσου Θεοδώρα Εργοθεραπεύτρια

Ο παρακάτω πίνακας μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως οδηγός από τις δασκάλες προκειμένου να εντοπιστούν οι κοινές ενδείξεις της Διαταραχής Αισθητηριακής Επεξεργασίας σε παιδιά σχολικής ηλικίας. Ως ένα βαθμό, ενδέχεται όλοι οι μαθητές να σας "θυμίζουν" τις παρακάτω συμπεριφορές.  Οι μαθητές στους οποίους εντοπίζονται οι συμπεριφορές ΣΥΧΝΑ ή ΠΑΝΤΑ, ή αντιδρούν ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ, είναι εκείνοι για τους  οποίους απαιτείται να συμβουλευτείτε  έναν εργοθεραπευτή.

ΣΤΟΜΑΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Επιμέλεια: Γιαννούτσου Θεοδώρα Εργοθεραπεύτρια

Αισθητηριακή επεξεργασία & Δεξιότητες ψαλιδιού

Γιαννούτσου Θεοδώρα Εργοθεραπεύτρια SI.T

 

Η χρήση του ψαλιδιού αποτελεί μια σύνθετη δραστηριότητα κατά την εκτέλεση της οποίας χρησιμοποιούμε πληθώρα δεξιοτήτων. Η ικανοποιητική σύλληψη αλλά και η επιδέξια διαχείριση του ψαλιδιού, βασίζεται σε δεξιότητες αδρής κινητικότητας, λεπτής κινητικότητας αλλά και στις δεξιότητες οπτικής αντίληψης.

 

Γιατί όμως είναι σημαντικό να χρησιμοποιούμε επιδέξια το ψαλίδι;

 

Η σημαντικότητα του στην καθημερινότητα μας, αναδεικνύεται στους 4 ακολούθους λόγους:

 

1. Το ψαλίδι αποτελεί συχνά πηγή δημιουργικότητας αλλά και παιχνιδιού καθώς χρησιμοποιείται σε κατασκευές, σε μαθήματα τέχνης, στη διακόσμηση καθώς και στο συμβολικό παιχνίδι.

 

2. Το κόψιμο με ψαλίδι μας προετοιμάζει για τη χρήση πιο πολύπλοκων εργαλείων κοπής όπως ο νυχοκόπτης, τα διαφορετικά είδη ψαλιδιού (μικρά, μεγάλα κλπ.), το ψαλίδι κλαδέματος, το τσιμπιδάκι, την πένσα κλπ..

 

3. Πολλές θέσεις εργασίας απαιτούν επιδέξια χρήση ψαλιδιού ως προϋπόθεση για την επιτυχή εκτέλεση καθημερινών καθηκόντων. Για παράδειγμα, η δημιουργία πλαστικοποιημένων πινακίδων, η προετοιμασία συσκευασιών,  το άνοιγμα κουτιών, η μαγειρική και η διαχείριση υλικών είναι μερικές μόνο από τις περιστάσεις που χρησιμοποιούμε τις δεξιότητες ψαλιδιού.

 

4. Τέλος, οι δεξιότητες ψαλιδιού αποτελούν σημαντική δεξιότητα διότι η χρήση του γίνεται σχεδόν σε καθημερινή βάση τόσο σε δραστηριότητες ρουτίνας (κόψιμο ετικετών από τα ρούχα, κόψιμο νυχιών, άνοιγμα συσκευασιών φαγητού αλλά και άνοιγμα δώρων κλπ.) όσο και σε ιδιαίτερες κοινωνικές περιστάσεις (κόψιμο ομφάλιου λώρου σε νεογέννητα,  εγκαίνια καταστημάτων αλλά και τελετές βράβευσης κλπ).

 

Πώς όμως οι Διαταραχές Αισθητηριακής Επεξεργασίας επηρεάζουν την ικανοποιητική χρήση του ψαλιδιού;

 

Η αισθητηριακή επεξεργασία παίζει καθοριστικό ρόλο τόσο στις δεξιότητες λεπτής όσο και αδρής κινητικότητας. Στην πραγματικότητα, όλες οι δραστηριότητες που εμπεριέχουν κίνηση προκειμένου να εκτελεστούν με επιδεξιότητα, απαιτούν την καλή λειτουργία των αισθητηριακών συστημάτων. Συνεπώς, η αποτελεσματική αλλά και με ακρίβεια χρήση του ψαλιδιού, βασίζεται στην αισθητηριακή επεξεργασία. Πιο συγκεκριμένα, όταν είμαστε σε θέση να λάβουμε την σωστή ανατροφοδότηση από τις αισθήσεις μας, είμαστε ικανοί να:

ü  Παραμείνουμε ψύχραιμοι και συγκεντρωμένοι.

ü  Να έχουμε καλή στάση σώματος.

ü  Να διαχειριστούμε το ψαλίδι και το χαρτί.

ü  Να συντονίσουμε τα χέρια μας.

ü  Να οργανώσουμε τις οπτικές πληροφορίες αλλά και τις κινήσεις των χεριών (οπτικο-κινητικός συντονισμός).

ü  Να χρησιμοποιήσουμε την κατάλληλη δύναμη αλλά και ταχύτητα.

ü  Να προσαρμόσουμε τις κινήσεις μας έτσι ώστε να είναι λιγότερο κουραστική η δραστηριότητα.

Επιπρόσθετα, λαμβάνοντας τη σωστή ανατροφοδότηση, είμαστε σε θέση να σχεδιάσουμε, να προβλέψουμε, αλλά και να χρησιμοποιήσουμε με ομαλότητα τις κινήσεις μας έτσι ώστε να ολοκληρώσουμε τη δραστηριότητα κοψίματος. Η σύνθετη αυτή διαδικασία ονομάζεται κινητικός προγραμματισμός και μαζί με τον ιδεασμό και την εκτέλεση αποτελούν την πράξη.

 

Τι συμβαίνει όμως ότι υπάρχει Διαταραχή Αισθητηριακής Επεξεργασίας;

 

Οι συμπεριφορές που εντοπίζουμε όταν υπάρχουν διαταραχές αισθητηριακής επεξεργασίας είναι οι ακόλουθες:

ü  Παρορμητικό, με γρήγορη ταχύτητα αλλά και μειωμένο έλεγχο κόψιμο, σχεδόν ψαλιδίζοντας τα δάκτυλά του.

ü  Ιδιαίτερα αργό, προσεκτικό αλλά και διστακτικό κόψιμο.

ü  Μη αναμενόμενη σύλληψη και διαχείριση του ψαλιδιού.

ü  Αβεβαιότητα και αναποτελεσματικότητα τόσο στην σύλληψη όσο και στη διαχείριση του χαρτιού από το μη επικρατέστερο χέρι. Για παράδειγμα, δεν παρατηρείται αναπροσαρμογή του χαρτιού, παρατηρείται κάμψη και στροφή στον καρπό του χεριού που κρατά το ψαλίδι, δεν συγκρατεί κατάλληλα το χαρτί).

ü  Έντονη απογοήτευση αλλά και δυσκολίες παραμονής στην δραστηριότητα. Ενδέχεται να σκίζει το χαρτί στην προσπάθεια του να κόψει.

ü  Δυσκολία στον εντοπισμό των λαθών κατά το κόψιμο αλλά και στην αναπροσαρμογή προκειμένου να ολοκληρωθεί η δραστηριότητα.

ü  Απροθυμία να εμπλακεί σε οποιαδήποτε δραστηριότητα που εμπεριέχει κόψιμο.

Τροποποιώντας τις δραστηριότητες και δίνοντας την κατάλληλη ανατροφοδότηση, μπορούμε να δώσουμε στα παιδιά με διαταραχές αισθητηριακής επεξεργασίας, την ευκαιρία να πειραματιστούν και να πετύχουν στις δραστηριότητες ψαλιδιού.

 

Πως όμως μπορούμε να κάνουμε διασκεδαστικό το κάψιμο με το ψαλίδι;

 

1. Επιλέξτε νέες ενδιαφέρουσες υφές και υλικά που απαιτούν περισσότερη μυϊκή δύναμη από αυτή που χρησιμοποιούμε στο απλό χαρτί όπως υλικά της φύσης (αποξηραμένα φύλλα, γρασίδι, φλοιό δέντρου), χαρτόνι από ανακυκλώσιμα υλικά (κουτί δημητριακών, ρολό από χαρτί κουζίνας, αυγοθήκες από χαρτόνι), γυαλόχαρτο, τρόφιμα      (τυρί, ζαμπόν, φρέσκο κρεμμύδι, βότανα, μακαρόνια κλπ), πλαστελίνη, καλαμάκια κλπ.

 

2. Συνδυάστε διασκεδαστικούς ήχους με τη χρήση του ψαλιδιού (λεκτικά συνθήματα, μέτρημα, κραυγές πανηγυρισμού, τραγουδήστε, ακούστε τραγούδια με έντονη μουσική).

 

3. Χρησιμοποιήστε οπτικά σημάδια! Χρησιμοποιείστε λεπτές ή χοντρές χρωματιστές γραμμές προκειμένου να δείξετε στο παιδί που θα τοποθετήσει το χέρι του για να συγκρατήσει το χαρτί και πού θα τοποθετήσει το ψαλίδι για να κόψει.

 

4.  Δώστε χρόνο στο παιδί προκειμένου να συλλογιστεί και να επιλέξει την καλύτερη από τις προσπάθειες.

 

5. Βαθμολογήστε την προσπάθεια του παιδιού προκειμένου να επιβραβεύσετε την σωστή σύλληψη του ψαλιδιού αλλά και το κόψιμο πάνω στη γραμμή. Πρώτα προσπαθήστε μονές ψαλιδιές. Στη συνέχεια 2-3 ψαλιδιές σε κάθε προσπάθεια, ευθείες γραμμές, καμπύλες γραμμές και τέλος σχήματα.

 

6. Τροποποιήστε δίνοντας έμφαση σε απτικά, οπτικά και ιδιοδεκτικά ερεθίσματα προκειμένου να ενισχύσετε τη σωστή τοποθέτηση αλλά και την μνήμη. Για παράδειγμα, κολλήστε blu tac ανάμεσα στον αντίχειρα και το ψαλίδι δημιουργώντας «κύκλο», χρησιμοποιήστε ψαλίδι με αντίσταση κατά το κόψιμο, ακουμπήστε τους αγκώνες στο τραπέζι, κολλήστε στο γραφείο σας τα στάδια κοψίματος ψαλιδιού έτσι ώστε να τα  βλέπει το παιδί (φροντίστε να υπάρχουν εικόνες που να δείχνουν τη σωστή τοποθέτηση των χεριών, του αγκώνα, του χαρτιού αλλά και του ψαλιδιού). Ακόμη, μπορείτε να σχεδιάσετε ένα προσωπάκι στο νύχι του αντίχειρα σαν υπενθύμιση της κίνησης (ο αντίχειρας κινείται πάνω-κάτω κατά το κόψιμο, ενώ τα υπόλοιπα δάχτυλα μένουν σταθερά).

 

7. Δώστε σωματική βοήθεια κρατώντας και υποβοηθώντας κατά τη διάρκεια της δραστηριότητας. Με αυτό τον τρόπο παρέχετε επιπλέον απτική και ιδιοδεκτική ανατροφοδότηση σχετικά με τη θέση αλλά και την ομαλή, συνεχή και συντονισμένη κίνηση κατά το κόψιμο.

 

8. Δουλέψτε τόσο το σχήμα σώματος όσο και τον κινητικό προγραμματισμό. Δραστηριότητες που προσφέρουν επιπλέον απτικά και ιδιοδεκτικά ερεθίσματα με βαθιές πιέσεις, επιπλέον μυϊκή δύναμη για την ολοκλήρωση θεωρούνται σημαντικές. Για παράδειγμα, κάμψεις στον τοίχο με χέρια ή με πόδια, δραστηριότητες που απαιτούν κρέμασμα, σκαρφάλωμα, ζούληγμα, κράτημα από σκοινιά, έρπισμα σε ανομοιόμορφες επιφάνειες. Ακόμη, κάντε κούνια, παίξτε παιχνίδια με άλματα ή πηδηματάκια.

 

9. Τέλος, εξασκηθείτε με δραστηριότητες απτικής διάκρισης. Χρησιμοποιήστε κουτί με όσπρια για εξερεύνηση υφών, αφρό ξυρίσματος, play dough, αλεύρι, άμμο, ή ρύζι.

 

Καλή διασκέδαση!

 

www.kidsplayspace.com.au

ΑΙΘΟΥΣΑΙΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Επιμέλεια: Γιαννούτσου Θεοδώρα Εργοθεραπεύτρια SI.T.

Το ΑΙΘΟΥΣΑΙΟ σύστημα, μας δίνει πληροφορίες για τη θέση και την κίνηση των μερών του σώματός μας σε σχέση με τη θέση της κεφαλής και τις αντιδράσεις στη βαρύτητα. Η διαταραχή του αιθουσαίου συστήματος μπορεί να εκδηλωθεί με τις ακόλουθες συμπεριφορές. 

Εάν παρατηρείτε στο παιδί σας τις παρακάτω συμπεριφορές, ζητήστε μια εργοθεραπευτική εκτίμηση

23 Αισθητικοκινητικές δραστηριότητες για την τάξη

Επιμέλεια-Μετάφραση: Γιαννούτσου Θεοδώρα Εργοθεραπεύτρια SI 

    Η προσθήκη κινητικών δραστηριοτήτων που παρέχουν αισθητηριακή εισροή μέσα στην τάξη, αυξάνει την προσοχή των παιδιών κατά τη διάρκεια της ημέρας. Μέσω των αισθητηριακών ερεθισμάτων τα παιδιά διατηρούν με περισσότερη ευκολία τις νέες πληροφορίες. Οι παρακάτω δραστηριότητες μπορούν εύκολα να ενσωματωθούν στο σχολικό πρόγραμμα καθώς για την εφαρμογή τους δεν απαιτείται τίποτε περισσότερο από τον καθημερινό "εξοπλισμό" της τάξης. 

ΔΥΣΛΕΞΙΑ: Οι δυσκολίες ανά τομείς

Επιμέλεια-Μετάφραση: Γιαννούτσου Θεοδώρα Εργοθεραπεύτρια SI 

    Με τον όρο Δυσλεξία, ορίζουμε τη διαταραχή που παρουσιάζεται σε παιδιά τα οποία παρά τη φοίτηση τους στις σχολικές τάξεις αποτυγχάνουν να αποκτήσουν τις σχολικές δεξιότητες που σχετίζονται με την ανάγνωση, τη γραφή καθώς και την ορθογραφία, σε βαθμό ανάλογο με τις διανοητικές τους ικανότητες (Πόρποδας, 1997).  Συνοπτικά, οι δυσκολίες κατηγοριοποιούνται ανά τομείς παρακάτω.

Βιβλιογραφικές αναφορές:

• Πόρποδας, Κ. (1997). Δυσλεξία. Η ειδική διαταραχή στη μάθηση του γραπτού λόγου (Ψυχολογική Θεώρηση). Δεύτερη έκδοση, εκδόσεις Μορφωτική, Αθήνα. 
• www.aboutdyspraxia.com

ΔΥΣΓΡΑΦΙΑ: Οι δυσκολίες ανά τομείς

Επιμέλεια-Μετάφραση: Γιαννούτσου Θεοδώρα Εργοθεραπεύτρια SI 

    Με τον όρο Δυσγραφία, η οποία αποτελεί είδος μαθησιακής δυσκολίας, περιγράφεται η δυσκολία του παιδιού να δημιουργήσει ένα ευανάγνωστο γραπτό, ακόμα και όταν έχει την απαιτούμενη καθοδήγηση. Συνοπτικά, οι δυσκολίες κατηγοριοποιούνται ανά τομείς παρακάτω.

ΟΠΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Επιμέλεια: Γιαννούτσου Θεοδώρα Εργοθεραπεύτρια SI.T.

Το ΟΠΤΙΚΟ σύστημα, μας καθιστά ικανούς να αντιλαμβανόμαστε την ύπαρξη αντικειμένων αλλά και ατόμων μέσα στο χώρο. Η διαταραχή αυτού του συστήματος μπορεί να επηρεάζει σημαντικά την οπτική οξύτητα και την πρόσληψη. Η διαταραχή του οπτικού συστήματος μπορεί να εκδηλωθεί με τις ακόλουθες συμπεριφορές. 

Εάν παρατηρείτε στο παιδί σας τις παρακάτω συμπεριφορές, ζητήστε μια εργοθεραπευτική εκτίμηση.

                                                    Πηγή: Lemon Lime Adventures

ΔΥΣΠΡΑΞΙΑ: Οι δυσκολίες ανά τομείς

Επιμέλεια-Μετάφραση: Γιαννούτσου Θεοδώρα Εργοθεραπεύτρια SI 

    Με τον όρο Δυσπραξία περιγράφεται συνοπτικά η ειδική διαταραχή στην περιοχή της ανάπτυξης των κινητικών δεξιοτήτων. Η εν λόγω δυσκολία συναντάται τόσο στον σχεδιασμό όσο και στην ολοκλήρωση μιας πράξης. Σύμφωνα με τα στατιστικά δεδομένα περίπου το 6% των παιδιών εμφανίζουν σημάδια δυσπραξίας εκ των οποίων το 70% είναι αγόρια. Συνοπτικά, οι δυσκολίες κατηγοριοποιούνται ανά τομείς παρακάτω.

25 Δραστηριότητες Αισθητηριακής Ολοκλήρωσης για Υπερκινητικά παιδιά

Αρθρογράφος: Γιαννούτσου Θεοδώρα Εργοθεραπεύτρια SI

Το πλαίσιο της Αισθητηριακής Ολοκλήρωσης δημιουργήθηκε από την A. Jean Ayres, εργοθεραπεύτρια, για να εξηγήσει τις συμπεριφορές των παιδιών με μαθησιακές δυσκολίες που δεν μπορούσε να εξηγήσει με τις υπάρχουσες θεωρίες. Στη συνέχεια, εφαρμόστηκε και σε παιδιά με αυτισμό ή άλλες διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές, νοητική υστέρηση, προβλήματα συντονισμού των κινήσεων αλλά και σε προβλήματα συμπεριφοράς. Η θεωρία του πλαισίου ορίζει την αισθητηριακή ολοκλήρωση ως μια νευρολογική διαδικασία μέσω της οποίας ο εγκέφαλος οργανώνει τις αισθήσεις από το περιβάλλον και από το σώμα προκειμένου να είναι ικανό το άτομο να αλληλεπιδρά με το περιβάλλον (Μοροζίνη, 2014). Επιπρόσθετα, η θεωρία του πλαισίου της αισθητηριακής ολοκλήρωσης αναφέρει ότι η ικανοποιητική επεξεργασία και ολοκλήρωση των αισθητηριακών πληροφοριών έχει ως αποτέλεσμα, την εμφάνιση προσαρμοστικών συμπεριφορών οι οποίες αποτελούν ένα σύνολο σκόπιμων συμπεριφορών που καθιστούν ικανά τα άτομα να ανταποκρίνονται κατάλληλα στις προκλήσεις του περιβάλλοντος (Fisher & Murray,1991). Η ανταπό-κριση των ατόμων στις περιβαλλοντικές προκλήσεις με ενεργητικό τρόπο, προάγει την παραγωγή αιθουσαίο-ιδεοδεκτικών αισθήσεων οργανώνοντας έτσι τον εγκέφαλο μέσω της λειτουργίας των αισθητηριακών συστημάτων (Τζονιχάκη, 2012). Τα αισθητηριακά συστήματα στα οποία επικεντρώθηκε η Ayres είναι το αιθουσαίο, το ιδιοδεκτικό και το απτικό, τα οποία θεωρήθηκαν από την ίδια βασικά για την περαιτέρω ανάπτυξη των εναπομεινάντων αισθήσεων (όραση, ακοή, γεύση, όσφρηση) (Μοροζίνη, 2014).

Η Ayres και οι συνεργάτες της, μελέτησαν και κατέγραψαν διάφορους τύπους αισθητηριακής δυσλειτουργίας σε παιδιά  μεταξύ των οποίων αναφέρονται οι διαταραχές αισθητηριακής ρύθμισης (υπέρ/υποανταπόκριση σε ερεθίσματα, συμπεριφορές αναζήτησης ή αποφυγής), η σωματοδυσπραξία, η διαταραχή αμφίπλευρης ολοκλήρωσης και διαδοχικότητας, οι δυσκολίες σωματαισθητηριακής επεξεργασίας απτικών και ιδιοδεκτικών ερεθισμάτων και η αισθουσαία δυσλειτουργία (Μοροζίνη, 2014).

Η θεραπεία που βασίζεται στην αισθητηριακή ολοκλήρωση πραγματοποιείται σε ειδικά δομημένα αλλά και ευέλικτα περιβάλλοντα, εξοπλισμένα με ειδικό εξοπλισμό ο οποίος με την κατάλληλη χρήση από τους εργοθεραπευτές, παρέχει τα κατάλληλα ιδιοδεκτικά, αιθουσαία και απτικά ερεθίσματα μέσα από το πλαίσιο του παιχνιδιού (Μοροζίνη, 2014). 

Πιο συγκεκριμένα, οι δραστηριότητες αισθητηριακής ολοκλήρωσης βοηθούν τα υπερκινητικά παιδιά με τους ακόλουθους τρόπους:

•  Μέσω των δραστηριοτήτων τα υπερκινητικά παιδιά λαμβάνουν τα ερεθίσματα που έχουν ανάγκη. Κάποια παιδιά για παράδειγμα έχουν αυξημένη ανάγκη για απτικά ερεθίσματα, τα οποία και αναζητούν μέχρι να τα εκλάβουν. 
• Τα ερεθίσματα που λαμβάνονται από αυτές τις δραστηριότητες δίνουν στα παιδιά ερεθίσματα τα οποία τα βοηθούν να διοχετεύσουν την ενέργεια τους και μέσω αυτού καταφέρνουν να συγκεντρωθούν. Για παράδειγμα, όπως για μας είναι πιο εύκολο να συγκεντρωθούμε όταν κουνάμε νευρικά το πόδι μας ενώ διαβάζουμε ή παρακολουθούμε μια ομιλία, έτσι και τα υπερκινητικά παιδιά καταφέρνουν να συγκεντρωθούν όταν έχουν βάρος σε κάποιο μέρος του σώματος τους. 
• Επιπρόσθετα, βοηθούν στην οργάνωση του εγκεφάλου. Αφενός, επιτυχγάνεται η ευόδωση των αισθητηριακών συστημάτων όπως του αιθουσαίου συστήματος, το οποίο σχετίζεται με την ισορροπία και την αντίληψη του χώρου και αφετέρου η ταυτόχρονη λειτουργία διαφορετικών τμημάτων του εγκεφάλου. Κάποιες δραστηριότητες όπως τα πηδηματάκια βοηθούν στην ευόδωση του ιδιοδεκτικού συστήματος το οποίο μας πληροφορεί για τη θέση των μελών στο χώρο αλλά και τη μεταξύ τους σχέση. 

         Στην συνέχεια προτείνονται 25 δραστηριότητες Αισθητηριακής Ολοκλήρωσης που μπορούν να εφαρμοστούν σε παιδιά με υπερκινητικότητα:

1. Τραμπολίνο. 
2. Παίξτε διελκυστίνδα.
3. Κάντε σφιχτές αγκαλιές.
4. Περπατήστε με τα χέρια.
5. Κάντε πους απς στον τοίχο. 
6. Φορέστε ένα φορτωμένο σακίδιο ή ένα βαρύ γιλέκο. 
7. Καθίστε σε μια μπάλα pilates για να κάνετε δραστηριότητες στο τραπέζι.
8. Κάντε κούνιες.
9. Παίξτε με μαλακά μπαλάκια τύπου anti-stress.
10. Μασήστε τσίχλα ή επιλέξτε κάτι παρόμοιο. 
11. Πιείτε αναψυκτικά ή smoothies με καλαμάκι.  
12. Γίνετε σάντουιτς χρησιμοποιώντας τις κουβέρτες.
13. Κουβαλίστε βαριά αντικείμενα. 
14. Χρησιμοποιήστε παιχνίδια στριφογυρίσματος (sit & spin).
15. Σπρώξτε βαριά κουτιά.
16. Παίξτε παιχνίδια εναλλαγής με το καλάθι της μπουγάδας (ο ένας σπρώχνει το καλάθι ενώ ο άλλος σπρώχνει το καλάθι και εναλλάξ).
17. Κάντε μασάζ.
18. Παίξτε κάνοντας δουλειές στον κήπο χρησιμοποιώντας τις τσουγκράνες, το φτυάρι ή το σκαλιστήρι. 
19. Φτιάξτε ένα έλκυθρο για να μεταφέρετε διάφορα αντικείμενα μέσα ή έξω από το σπίτι. 
20.  Επιλέξτε τραγανές τροφές.
21. Πηδήξτε στο κρεβάτι ή στον καναπέ. 
22. Παίξτε παιχνίδια κρυμμένου θησαυρού με τα αντικείμενα που θα κρύψετε κάτω από βαριές κουβέρτες ή παπλώματα.
23. Γεμίστε ένα φορτηγάκι με χαλίκια ενυδρείου και παίξτε με αυτό (κρυμμένος θησαυρός, μεταφορά των χαλικιών κλπ).
24. Πηδήξτε από μαξιλάρι σε μαξιλάρι! Εναλλακτικά μπορείτε να γεμίσετε μια παπλωματοθήκη με διάφορα μαξιλάρια, τοποθετήστε το σε ένα ασφαλές μέρος του σπιτιού σας προκειμένου να πηδήξετε με ασφάλεια πάνω σε αυτό. 
25. Σκαρφαλώστε στον εξολπισμό της παιδικής χαράς (τραμπάλες, καρουζέλ, τσουλήθρες κλπ).

Πρίν εφαρμόσετε όλα τα παραπάνω, σιγουρευτείτε πως τα παιδιά σας γνωρίζουν τους κανόνες ασφαλείας! Ακόμη, ελέγξτε για τις προτιμήσεις τους.

Καλή διασκέδαση!

Βιβλιογραφικές αναφορές  

Fisher A. & Murray E. (1991). Introduction to Sensory Integration Theory. In A.C Bundy., S.J. Lane, & E.A. Murray, (Εds), Sensory Integration theory and practice. United States of America: F.A. Davis Company, 1-26.   

Μοροζίνη, Μ. (2014). Το θεωρητικό υπόβαθρο της Εργοθεραπείας. Διδακτικές σημειώσεις, Βασικές Αρχές Εργοθεραπείας, Αθήνα: Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Αθήνας, Σχολή Επαγγελμάτων Υγείας και Πρόνοιας, Τμήμα Εργοθεραπείας, 113-131.

Τζονιχάκη, Ι.,(2012). Η θεραπευτική προσέγγιση της αισθητηριακής ολοκλήρωσης στην εργοθεραπεία. Διδακτικές σημειώσεις, ειδικές θεραπευτικές τεχνικές στην Εργοθεραπεία, Αθήνα: Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Αθήνας, Σχολή Επαγγελμάτων Υγείας και Πρόνοιας, Τμήμα Εργοθεραπείας, 1-59. 

 http://www.examiner.com/article/25-sensory-integration-activities-for-hyperactive-kids